06 june: Skydstrup, Denmark

18-19 june: Opendays RNLAF Gilze-rijen

18-21 August: St Stephan Hunter meet ,Swiss

19 September: Airshow Sainicole, Belgium--> Display

Local flight/Cornfield-range see the pictures

Alle datums/tijden zijn ondervoorbehoud

(prk-aviation.nl stelt zich niet aansprakkelijk voor schade van enigerlei aard en/of financieel nadeel
voortvloeiend uit de inhoud van deze publikatie.)

30-05-2007 Hawker Hunter T.8C N-321/G-BWGL D.H.H.F

26-06-2010-->Veteranendag 2010

N294/G-KAXF Hawker Hunter F.6A DHHF "HAWKER01"

D.H.H.F

 

Arrival 15-05-2007: Hawker Hunter T.8C N-321/G-BWGL D.H.H.F "HUNTER22"

Back to Home

Historiegegevens Hawker Hunters

Hawker Hunter T.8C N-321/G-BWGL D.H.H.F

De Hawker Hunter is een Brits jachtvliegtuig uit de jaren vijftig. Het toestel heeft een pijlvormige vleugel, één straalmotor en een verhoogd staartvlak. De vliegeigenschappen van de Hunter worden omschreven als: veelzijdig, robuust en betrouwbaar. De topsnelheid van de Hunter ligt rond de geluidsbarrière (1158 kilometer per uur) en kan deze in een duikvlucht doorbreken.

Hunter Foundation

De Dutch Hawker Hunter Foundation (DHHF) is in 2005 opgericht door een aantal vliegtuigenthousiasten met als doel de Hunter als vliegend monument en klassiek Luchtmachtjachtvliegtuig terug te brengen in het Nederlandse luchtruim. Een initiatief dat door de Koninklijke Luchtmacht wordt ondersteund. De Hunter wordt gevlogen door een klein team van actieve en oud-luchtmachtvliegers, en het onderhoud wordt gedaan door ervaren vrijwilligers. De militaire en civiele autoriteiten hebben DHHF toestemming verleend om binnen het kader van haar doelstelling met de Hunter vanaf Vliegbasis Leeuwarden te vliegen.
Het bestuur van DHHF bestaat uit Age Offringa (oud-CEO Friesland Bank), Jorrit Volkers (Hoofd Deloitte Noord-Nederland), Andre Olijslager (oud-CEO Friesland Dairy Foods) en kolonel Barney Booij (oud-squadron commandant en oud-commandant Vliegbasis Leeuwarden). De aankoop en exploitatie van de Hunter worden gefinancierd uit bijdragen van particuliere en zakelijke sponsors. De Hunter, welke de Foundation heeft aangekocht, wordt voorzien van authentieke Nederlandse kleuren en met het registratienummer “N-321” gestationeerd op de Vliegbasis Leeuwarden; destijds thuishaven van 3 Hunter-squadrons. Jaarlijks worden er een beperkt aantal uren met de Hunter gevlogen. Hierbij valt te denken aan: Open Dagen van de Koninklijke Luchtmacht en verschillende luchtvaartdemonstraties in binnen- en buitenland. Daarnaast worden noodzakelijke trainings- en testvluchten gevlogen. De Hunter N-321 zal zijn publieksdebuut maken op de komende Open Dagen die op 15 en 16 juni worden gehouden op de Vliegbasis Volkel.

Geschiedenis

De Hawker Hunter werd in de jaren vijftig van de vorige eeuw ontwikkeld en was het eerste NATO-jachtvliegtuig dat de geluidsbarrière kon doorbreken. Het toestel is in grote aantallen gebruikt door diverse NATO-luchtmachten. Bij de Koninklijke Luchtmacht zijn er ruim 200 in dienst geweest voordat het werd opgevolgd door de F-104G Starfighter. In meer dan 15 landen was de Hunter een geliefd toestel, vooral Zwitserland was een enthousiaste gebruiker. Zwitserland selecteerde de Hunter om zijn betrouwbaarheid en wendbaarheid, en vloog met de Hunter van 1958 tot 1995. In totaal zijn er circa 2000 Hunters gebouwd. Vandaag de dag wordt in Engeland en Zwitserland nog beperkt met Hunters gevlogen, commercieel in het kader van defensieopdrachten, en door particulieren ter instandhouding van historisch erfgoed. Het Hunter-programma Als opvolger van de Gloster Meteor koos Nederland samen met België voor de Hawker Hunter. Beide landen wilden de bouw van de Hunters in eigen beheer uitvoeren. In mei 1954 werd tussen Fokker en Hawker hier overeenstemming over bereikt. Fokker mocht in licentie de toestellen bouwen. De totale orderomvang voor de Nederlandse bedrijven bedroeg meer dan 200 miljoen gulden. Fokker bouwde, tussen februari 1956 en maart 1959, 96 Mk.4 en 93 Mk.6 Hawk Hunters in opdracht van de Koninklijke Luchtmacht. In 1956 bestelde Nederland bij de moederfabriek nog eens 20 tweezits Hunters van het type T.7. Dit waren toestellen die werden ingezet als operationele trainingsvliegtuigen.Het Hunter-programma was, doordat het onmiddellijk op de Gloster Meteor-productie volgde en ook vanwege de productieomvang en de gekozen werkverdeling, een zeer succesvol project voor de Nederlandse industrie.

Hunters op Leeuwarden

De eerste Hunters Mk.4 van de Koninklijke Luchtmacht werden bij het voormalige 325 Squadron op Vliegbasis Leeuwarden gestationeerd. Dit Squadron vloog vanaf Vliegbasis Leeuwarden tot september 1968 met de Hunter types Mk.4, 6 en T.7 in Nederland.Het 322 Squadron vloog vanaf 1958 met de Hawker Hunter. In 1960 vertrok dit Squadron naar Nieuw-Guinea. Het had daar de taak om met de Hawker Hunters het luchtruim te verdedigen. Na ruim twee jaar keerde het Squadron terug naar Nederland en werd het op de Vliegbasis Leeuwarden gestationeerd, vanwaar het tegenwoordig ook nog opereert. Vanaf juni 1962 voerde het Squadron haar luchtverdedigingstaak uit met de F-104G Starfighter en nu met F-16 jachtvliegtuigen. In 1957 kwamen de eerste Hawker Hunters Mk.4 naar het 323 Squadron (dit Squadron is al langere tijd gestationeerd op de Vliegbasis Leeuwarden). Naast operationele taken was dit Squadron tot 1960 vooral belast met het opleiden van vliegers op wapentechnisch gebied. Ook enkele tweezits T.7 trainers werden daarom bij het 323 Squadron ingedeeld. Op 25 maart 1963 werd het Squadron gedeactiveerd, waarna een afgesplitst Squadron nog tot 1 september door bleef vliegen met de Hunters van 323 Squadron.

Tweezitter

De Hunter, welke de Foundation terugbrengt naar het Nederlandse luchtruim, is één van het type T.7/ T.8. Dit is een tweezitter waarbij de vliegers naast elkaar in het toestel zitten. Nederland had in de zestiger jaren grote belangstelling voor dit toestel omdat het zeer geschikt is voor trainingen. De Koninklijke Luchtmacht bestelde gelijk 10 stuks, die rechtsreeks uit de order voor de RAF werden doorgesluisd. Niet veel later volgde er een extra bestelling van 10 stuks bij Hawker. De T.7 is uitgerust met een remparachute om het toestel af te remmen na de landing.

Inzet van de Hunter

Na de oplopende spanningen tussen Nederland en Indonesië eind jaren ‘50, werd in april 1960 besloten tot uitbreiding van de strijdkrachten op Nederlands Nieuw-Guinea. Tot deze extra strijdkrachten behoorde onder andere het 322 Squadron van de Vliegbasis Leeuwarden. Twaalf Hunters werden door het vliegkampschip Hr. Ms. Karel Doorman naar Nieuw-Guinea (Biak) getransporteerd. In augustus 1962 bereikten Nederland en Indonesië, door tussenkomst van de VN, een definitieve oplossing over het lot van Nieuw-Guinea. Eind 1962 verliet het 322 Squadron Biak en keerde terug naar Nederland. Het Squadron met de Hawker Hunter had bewezen dat het beschikte over een grote d aan mobiliteit en inzetbaarheid.

The Hunter flyingweb-site

Back to Home